Nierówności kwadratowe — metoda wykresu i przedziały

5 min czytania
Nierówności kwadratowe — metoda wykresu i przedziały

Nierówności kwadratowe rozwiązujesz przez analizę znaku funkcji f(x)=ax²+bx+c. Przenieś wszystkie wyrażenia na jedną stronę, znajdź miejsca zerowe, sprawdź, czy a>0, czy a<0, a następnie odczytaj właściwe przedziały z wykresu paraboli. Końce przedziałów zależą od tego, czy występuje znak ostry, czy nieostry.

Czym są nierówności kwadratowe?

Nierówność kwadratowa to nierówność, którą można zapisać za pomocą funkcji kwadratowej:

f(x)=ax²+bx+c, gdzie a≠0.

W praktyce po jednej stronie nierówności znajduje się wyrażenie kwadratowe, a po drugiej najczęściej zero, na przykład 3x²−8x+4<0. Zadanie polega na wskazaniu wszystkich wartości x, dla których funkcja przyjmuje znak wymagany przez nierówność.

Najważniejszą informacją o wykresie jest znak współczynnika a. Gdy a>0, ramiona paraboli są skierowane do góry. Gdy a<0, ramiona są skierowane do dołu. Od tego zależy układ znaków funkcji po obu stronach jej miejsc zerowych.

Centralna Komisja Egzaminacyjna w informatorze obowiązującym od roku szkolnego 2024/2025 wskazuje, że zdający rozwiązuje równania i nierówności kwadratowe. Warto więc traktować tę procedurę jako schemat, który można stosować w kolejnych zadaniach.

Krok 1: przenieś wszystko na jedną stronę

Najpierw wykonaj takie przekształcenia, aby po jednej stronie pozostał trójmian kwadratowy, a po drugiej zero. Zachowaj równoważność nierówności: przy przenoszeniu składników zmieniaj znak.

Przykład wskazany w informatorze CKE z 2024 roku ma postać:

(3x−4)(x−1)<x.

Rozwijamy iloczyn:

3x²−3x−4x+4<x.

Porządkujemy wyrazy i przenosimy x na lewą stronę:

3x²−8x+4<0.

Od tego momentu analizujemy funkcję f(x)=3x²−8x+4. To inny typ procedury niż twierdzenie Pitagorasa, ponieważ tutaj o wyniku decydują miejsca zerowe i znaki funkcji, a nie długości boków trójkąta.

Jeśli w zadaniu występują nawiasy, warto najpierw dokładnie rozwinąć iloczyn. Błąd w znaku przy składniku −8x zmieni później wyróżnik, miejsca zerowe i cały zbiór rozwiązań.

Krok 2: wyznacz miejsca zerowe

Miejsca zerowe wyznaczamy, rozwiązując równanie odpowiadające lewej stronie nierówności:

3x²−8x+4=0.

Najpierw obliczamy wyróżnik:

Δ=b²−4ac.

Dla a=3, b=−8 oraz c=4 otrzymujemy:

Δ=(−8)²−4·3·4=16.

Wyróżnik jest dodatni, więc funkcja ma 2 miejsca zerowe. Dla tego przykładu otrzymujemy x₁=2/3 oraz x₂=2.

Warto zapamiętać pełną zależność między wyróżnikiem a liczbą miejsc zerowych. Gdy Δ<0, funkcja nie ma miejsc zerowych. Gdy Δ=0, ma jedno miejsce zerowe. Gdy Δ>0, ma 2 miejsca zerowe.

Jeżeli potrzebujesz osobnej procedury obliczania wyróżnika i pierwiastków, przydatne są także równania kwadratowe, ponieważ w obu przypadkach korzysta się z tego samego równania kwadratowego. W nierówności trzeba jednak wykonać jeszcze analizę znaków.

Krok 3: określ kierunek ramion

W funkcji f(x)=3x²−8x+4 współczynnik przy x² wynosi a=3. Ponieważ 3>0, ramiona paraboli są skierowane do góry.

To oznacza, że wykres znajduje się nad osią OX po lewej stronie pierwszego miejsca zerowego i po prawej stronie drugiego miejsca zerowego. Pomiędzy miejscami zerowymi leży pod osią OX.

Dla dwóch miejsc zerowych x₁=2/3 i x₂=2 schemat znaków funkcji wygląda więc następująco:

(−∞,2/3) — znak dodatni, x=2/3 — zero, (2/3,2) — znak ujemny, x=2 — zero, (2,∞) — znak dodatni.

Dla a<0 należy odczytać odpowiednie przedziały z wykresu paraboli skierowanej ramionami w dół.

Krok 4: odczytaj przedziały znaków z wykresu

W rozważanym przykładzie nierówność brzmi:

3x²−8x+4<0.

Szukamy tych wartości x, dla których funkcja jest ujemna, czyli wykres znajduje się pod osią OX. Przy a=3>0 dzieje się to między dwoma miejscami zerowymi:

x∈(2/3,2).

Nawiasy są okrągłe, ponieważ nierówność jest ostra: wymaga wartości mniejszej od zera, a nie mniejszej lub równej zeru. W miejscach x=2/3 i x=2 funkcja ma wartość dokładnie zero, więc te wartości nie spełniają warunku.

Jeżeli znak nierówności zmieni się na >0, wybierasz obszary, w których wykres leży nad osią:

x∈(−∞,2/3)∪(2,∞).

Dla funkcji z ramionami skierowanymi w dół sytuacja się odwraca. Przykład −3x²+8x−4≥0 daje przedział między miejscami zerowymi, czyli [2/3,2].

Krok 5: sprawdź końce przedziałów podstawieniem

Ostatni krok chroni przed pomyłką przy zapisie odpowiedzi. Podstaw oba miejsca zerowe do lewej strony nierówności:

f(2/3)=0 oraz f(2)=0.

Jeżeli nierówność ma znak < albo >, zero nie spełnia warunku. Końce przedziałów pozostają wtedy otwarte, na przykład (2/3,2) albo (−∞,2/3)∪(2,∞).

Jeżeli nierówność ma znak ≤ albo ≥, zero spełnia warunek. Końce należy więc domknąć, na przykład [2/3,2]. Ta kontrola przez podstawienie jest szczególnie ważna, gdy wynik powstał po kilku przekształceniach algebraicznych.

Nierówność Postać funkcji Miejsca zerowe Znak a Zbiór rozwiązań
(3x−4)(x−1)<x 3x²−8x+4<0 2/3; 2 + (2/3,2)
3x²−8x+4≤0 3x²−8x+4≤0 2/3; 2 + [2/3,2]
3x²−8x+4>0 3x²−8x+4>0 2/3; 2 + (−∞,2/3)∪(2,∞)
−3x²+8x−4≥0 −3x²+8x−4≥0 2/3; 2 − [2/3,2]

Wiersze od 2 do 4 są wariantami opartymi na trójmianie z przykładu CKE; końce są domknięte przy znakach ≤ lub ≥, a otwarte przy < lub >. Artykuł dotyczy standardowych przekształceń algebraicznych; przy zadaniach egzaminacyjnych należy stosować dokładne warunki podane w treści i nie pomijać sprawdzenia dziedziny, jeśli występują ułamki lub pierwiastki.

Zobacz też: funkcja liniowa.

Zobacz też: równania liniowe.

Najczęstsze pytania

Jak rozwiązywać nierówności kwadratowe?

Przenieś wszystkie wyrażenia na jedną stronę, wyznacz miejsca zerowe trójmianu, sprawdź znak współczynnika a, narysuj schemat znaków paraboli i wybierz przedziały zgodne z symbolem nierówności. Na końcu sprawdź granice przez podstawienie.

Kiedy końce przedziału są domknięte?

Końce są domknięte przy znakach ≤ lub ≥, ponieważ wartość zero spełnia nierówność. Przy znakach < lub > końce są otwarte, ponieważ zero nie spełnia nierówności.

Jak odczytać znak funkcji kwadratowej z wykresu?

Odczytaj, gdzie wykres leży nad osią OX — tam f(x)>0 — oraz gdzie leży pod osią OX — tam f(x)<0. Miejsca przecięcia z osią OX są miejscami zerowymi.

Źródła

  • Wzory matematyczne — funkcja kwadratowa — Centralna Komisja Egzaminacyjna, 2005, PDF, dział 7: Funkcja kwadratowa
  • Informator o egzaminie maturalnym z matematyki od roku szkolnego 2024/2025 — Centralna Komisja Egzaminacyjna, 2024, PDF, zadanie 19, strony 33–36

Tekst został utworzony przy pomocy sztucznej inteligencji (modeli językowych).

Czy ten poradnik był pomocny? Oceń go:

Ten artykuł nie ma jeszcze ocen.

Redakcja Sofija

Autor: Redakcja serwisu

Artykuły o języku, literaturze i nauce opracowujemy na podstawie podręczników akademickich, publikacji naukowych i słowników. Tekst ma charakter informacyjny i edukacyjny.